|
|
കവിത
പാവ
ലേഖ വിജയ്
| എനിക്കൊരു പാവയായാല് മതി.
നക്ഷത്രക്കണ്ണുകളും, തുടുത്തകവിളുകളും,
സ്വര്ണ്ണത്തലമുടിയുമുള്ളൊരു പാവ.
അങ്ങനെയെങ്കില് നീയതിനെ
എന്തു വില കൊടുത്തും വാങ്ങി
നമ്മുടെ മകള്ക്കു സമ്മാനിക്കും
അവളതിനെ എത്ര ഓമനിച്ചാലും
മതിവരാതെ കയ്യില് കൊണ്ടു നടക്കും
ഉമ്മകൊടുക്കും കെട്ടി പിടിച്ചുറങ്ങും.
മകള്ക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പാവയെ
നീയുമെങ്ങനെ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കും. |
|
|
